گایوس جولیوس سزار (Julius Caesar) در یک خانواده پاتریسی در دوران جمهوری رومی متولد شد، دوره‌ای از رقابت‌های شدید اشرافی و ناآرامی‌های مردمی. او از طریق اتحادهای سیاسی—از جمله اولین سه‌گانه با پومپی و کراسوس—و فرماندهی نظامی در گالی، که هشت سال جنگ‌افروزی، قلمرو رومی را به راین و سواحل بریتانیا گسترش داد، به اوج رسید. «گزارش‌های جنگ گالی» او همچنان یک کلاسیک در نثر نظامی و خودساختگی است.

عبور سزار از رودخانه روبیکون در سال 49 قبل از میلاد جنگ داخلی را علیه سنا و پومپی آغاز کرد. او با پیروزی، به کمپین‌هایی از اسپانیا تا مصر ادامه داد—جایی که اتحاد او با کلیوپاترا منابع و مشروعیت را تأمین کرد—قبل از اینکه به عنوان دیکتاتور به رم بازگردد. او تقویم را اصلاح کرد، شهروندی را گسترش داد، بدهی‌ها را کاهش داد و برنامه‌های عمومی را طراحی کرد تا دولتی را که به مدت دهه‌ها تحت خشونت‌های جناحی بود، تثبیت کند.

در روزهای ایدز مارس، 44 قبل از میلاد، سناتورها سزار را به قتل رساندند، زیرا از قدرت سلطنتی می‌ترسیدند. مرگ او جمهوری را بازنگرداند؛ بلکه جنگ‌های داخلی جدیدی را به وجود آورد که با وارث او، اوکتویان—آگوستوس—به عنوان اولین امپراتور روم پایان یافت. نام سزار به نماد قدرت امپراتوری تبدیل شد (کایسر، تزار) و زندگی او نقطه عطفی در تاریخ غرب از جمهوری به امپراتوری است.

1. 100 BC

   زاده شدن در رم

   در خانواده جولیا در میان بی‌ثباتی جمهوری متولد شد.

2. 58–50 BC

   جنگ‌های گالی

   کمپین‌هایی را فرماندهی کرد که سرزمین‌های وسیعی را تحت کنترل رومی درآورد.

3. 49 BC

   عبور از روبیکون

   به رم marched و جنگ داخلی را علیه نیروهای سنا آغاز کرد.

4. 45 BC

   دیکتاتور رم

   قدرت را متمرکز کرد و اصلاحات تقویم و اداری را به اجرا درآورد.

5. 44 BC

   ترور

   در روزهای ایدز مارس در سنای روم به قتل رسید.