مهاتما گاندی (Mahatma Gandhi) در پوربندر به دنیا آمد، در لندن حقوق خواند و نخستین روش‌های سیاسی‌اش را در آفریقای جنوبی در مواجهه با تبعیض نژادی توسعه داد. او در آنجا جوامع هندی را از طریق مقاومت مدنی منظم سازماندهی کرد و شروع به بیان ساتیاگرها، فلسفه‌ای از نیروی حقیقت که بر اساس غیرخشونت و مسئولیت اخلاقی است، کرد. رویکرد او عمل روحانی را با استراتژی سیاسی عملی ترکیب کرد.

گاندی در سال 1915 به هند بازگشت و به مرکز سازماندهی ضد استعماری از طریق کمپین‌هایی از جمله عدم همکاری، راهپیمایی نمک و نافرمانی مدنی تبدیل شد. او تلاش کرد تا مشارکت سیاسی را در بین طبقات، ادیان و کاست‌ها گسترش دهد و از خودگردانی، صنعت محلی و اصلاحات اجتماعی حمایت کند. اگرچه او بارها زندانی شد، روش‌های او توجه جهانی را جلب کرد و مشروعیت امپریالیستی را به چالش کشید.

هند در سال 1947 در میان خشونت‌های تقسیم به استقلال رسید که گاندی را به شدت ناراحت کرد و او ماه‌های پایانی خود را به کار برای صلح اجتماعی گذراند. او در سال 1948 ترور شد و میراث جهانی او بر بسیاری از رهبران بعدی از جمله مارتین لوتر کینگ جونیور و نلسون ماندلا تأثیر گذاشت. گاندی همچنان شخصیتی کلیدی در بحث‌های مربوط به اخلاق، قدرت و اقدام سیاسی غیرخشونت‌آمیز است.

1. 1869

   متولد در پوربندر

   در هند غربی در یک خانواده بازرگانی به دنیا آمد.

2. 1893

   انتقال به آفریقای جنوبی

   کار حقوقی و سازماندهی سیاسی را علیه تبعیض نژادی آغاز کرد.

3. 1915

   بازگشت به هند

   رهبری در حال رشد در جنبش‌های ضد استعماری را به عهده گرفت.

4. 1930

   راهپیمایی نمک

   کمپین نافرمانی مدنی را علیه مالیات نمک و قانون امپریالیستی رهبری کرد.

5. 1948

   ترور در دهلی نو

   چند ماه پس از استقلال کشته شد در حالی که برای صلح بین‌دینی تلاش می‌کرد.