لیو تولستوی (Leo Tolstoy) در 9 سپتامبر 1828 در یاسنایا پولیانا، املاک خانوادگی‌اش در استان تولا در جنوب مسکو به دنیا آمد. او در سنین جوانی یتیم شد و توسط بستگانش بزرگ شد و در دانشگاه کازان حقوق خواند، اما تحصیلات رسمی را رها کرد، قمار کرد و به عنوان افسر توپخانه در جنگ‌های قفقاز و کریمه خدمت کرد. آن سال‌های اولیه مواد لازم برای طرح‌های سواستوپول و داستان‌های خودزندگی‌نامه‌ای از جوانی، گناه و جستجوی بی‌وقفه را فراهم کرد. تولستوی در دهه 1850 به یاسنایا پولیانا بازگشت و مصمم بود زندگی سرخ‌پوستان زمین‌دار را بهبود بخشد، اما او همچنان در امتیازات زادگاه نجیب‌زاده‌اش گرفتار بود، حتی در حالی که گفتار و آداب کشاورزان را با توجه قوم‌نگارانه مستند می‌کرد. ازدواج با سوفیا برز در سال 1862 ثبات خانوادگی و سیزده فرزند را به ارمغان آورد، در حالی که او نسخه‌های دست‌نوشته‌های پروژه‌های خلاقانه وسیعش را کپی و مدیریت می‌کرد.

بین سال‌های 1865 و 1869، تولستوی رمان جنگ و صلح را نوشت، رمانی پانورامیک که خانواده‌های خیالی را با حمله ناپلئون در سال 1812 به روسیه در هم می‌آمیزد و پس از آن آنا کارنینا (1875–1877) را نوشت، مطالعه‌ای درباره زنا، مدرنیته راه‌آهن و بحران روحانی که بر روی یک قهرمان نجیب‌زاده محکوم متمرکز است. تکنیک او ترکیبی از روایت omniscient با روانشناسی درونی بود که دهه‌ها قبل از مدرنیسم ادبی این روش‌ها را نام‌گذاری کرد. یک فروپاشی اخلاقی در اواخر دهه 1870 او را به سوی مسیحیت رادیکال، صلح‌طلبی، گیاه‌خواری و محکومیت مالکیت خصوصی، مراسم کلیسایی و خشونت دولتی سوق داد. او حق نشر آثار بعدی‌اش را رها کرد، لباس کشاورزی پوشید و مقالاتی مانند هنر چیست؟ و پادشاهی خدا در درون شماست نوشت که بر گاندی و جنبش‌های غیرخشونت‌آمیز جهانی تأثیر گذاشت. کلیسای ارتدوکس روسی او را در سال 1901 تکفیر کرد، اما املاک او به یک مکان زیارتی برای پیروانی تبدیل شد که سعی کردند به تعالیم زاهدانه‌اش زندگی کنند.

سال‌های پایانی تولستوی با فرار از خانه در سن هشتاد و دو سالگی مشخص شد و او در 7 نوامبر 1910 در ایستگاه راه‌آهن آستاپوو درگذشت، پس از اینکه به‌طور مخفیانه یاسنایا پولیانا را ترک کرد و توسط خانواده و پیروانش تعقیب شد. رمان‌های او به ادبیات جهانی از طریق ترجمه‌هایی وارد شدند که نحوه تصور خوانندگان از روسیه قرن نوزدهم را شکل داد و فیلم‌سازان بارها داستان‌های او را از سینمای صامت به بعد اقتباس کردند. منتقدان ادبی او را در میان بزرگ‌ترین واقع‌گرایان به خاطر توانایی‌اش در به تصویر کشیدن نبرد، زایمان و گفتگوهای شام با دقت برابر قرار می‌دهند. از نظر فلسفی، گرایش او به سمت دقت اخلاقی نظریه نافرمانی مدنی و بحث‌هایی را درباره اینکه آیا هنر باید به اصلاح اخلاقی خدمت کند، الهام بخشید. مقامات شوروی بعدها میراث او را ادعا و مورد مناقشه قرار دادند، در حالی که مخالفان به ضد دولتی بودن او اشاره کردند. امروز تولستوی در بحث‌های مربوط به مقیاس روایت، وجدان و مسئولیت نویسنده نسبت به جامعه مرکزی باقی مانده است.

1. 1828

   متولد در یاسنایا پولیانا

   به خانواده‌ای از نجیب‌زادگان روسی در املاک خانوادگی در استان تولا متولد شد.

2. 1869

   جنگ و صلح کامل شد

   رمان بزرگ خود درباره حمله ناپلئون و جامعه روسی را به پایان رساند.

3. 1877

   آنا کارنینا منتشر شد

   رمانش درباره زنا و ریاکاری اجتماعی را به صورت سریالی منتشر کرد.

4. 1901

   تکفیر

   کلیسای ارتدوکس روسی به‌طور رسمی او را به خاطر نافرمانی مذهبی‌اش تکفیر کرد.

5. 1910

   درگذشت در آستاپوو

   در ایستگاه راه‌آهن پس از ترک خانه در یک سفر روحانی نهایی درگذشت.