ولادیمیر لنین (Vladimir Lenin) در ۲۲ آوریل ۱۸۷۰ در سیمبیرسک بر روی ولگا به دنیا آمد. او فرزند یک بازرس مدارس بود که مرگ او و اعدام برادرش الکساندر به خاطر توطئه علیه تزار، خانواده را رادیکال کرد. او به دلیل اعتراض از دانشگاه کازان اخراج شد، به‌طور مستقل به مطالعه حقوق پرداخت، مارکسیسم را جذب کرد و به سن پترزبورگ رفت تا دایره‌های کارگری را سازماندهی کند. او به خاطر فعالیت‌هایش دستگیر و به سیبری تبعید شد؛ در تبعید، او مدلی منظم از حزب را توسعه داد و در کتاب What Is to Be Done؟ استدلال کرد که یک سازمان حرفه‌ای پیشرو باید پرولتاریا را رهبری کند و منتظر انقلاب خودجوش نماند.

او در سال ۱۹۱۷ پس از انقلاب فوریه که نیکلاس دوم را سرنگون کرد، به روسیه بازگشت و رساله‌های آوریل را منتشر کرد که خواستار "تمام قدرت به سوی سوویت‌ها" بود و با ادامه جنگ مخالف بود و بلشویک‌ها را به سمت شورش هدایت کرد. انقلاب اکتبر با خونریزی نسبتاً کمی نسبت به جنگ داخلی که پس از آن رخ داد، نقاط کلیدی پتروگراد را تصرف کرد. به عنوان رئیس شورای کمیسارهای مردم، لنین پیمان صلح برست-لیتوفسک را امضا کرد که سرزمین‌هایی را به آلمان واگذار کرد، صنعت را ملی کرد و رقبای خود را از طریق پلیس مخفی چکا سرکوب کرد. جنگ داخلی، قحطی و کمونیسم جنگی روسیه را ویران کرد قبل از اینکه سیاست اقتصادی جدید در سال ۱۹۲۱ عناصر بازار را به‌طور جزئی بازگرداند. یک تلاش برای ترور در سال ۱۹۱۸ باعث شد که زخم‌های گلوله به سکته‌های بعدی منجر شود که گفتار و تحرک او را کاهش داد.

لنین در ۲۱ ژانویه ۱۹۲۴ در گورکی نزدیک مسکو درگذشت؛ بدن او مومیایی و در میدان سرخ به نمایش گذاشته شد و جانشین‌ها برای تفسیر میراث او رقابت کردند در حالی که استالین دیکتاتوری را که لنین به طور کامل پیش‌بینی نکرده بود، تحکیم کرد. احزاب لنینی در سراسر جهان گسترش یافتند و بر جنبش‌های چینی، کوبایی، ویتنامی و ضد استعماری تأثیر گذاشتند، حتی در حالی که سرکوب شوروی جنبه‌هایی از مدل او را بی‌اعتبار کرد. تاریخ‌نگاران درباره اینکه آیا سیاست اقتصادی جدید نشان‌دهنده عقب‌نشینی عملی است یا اینکه ساختارهای استبدادی در نظریه پیشرو او ذاتی بودند، بحث می‌کنند. آرشیوها پس از سال ۱۹۹۱ باز شدند و یادداشت‌های تاکتیکی را که دستور ترور علیه روحانیون و کولاها در طول جنگ داخلی را صادر می‌کرد، فاش کردند. لنین همچنان محوری است—توسط برخی به عنوان نظریه‌پرداز انقلاب ضد امپریالیستی مورد ستایش قرار می‌گیرد و توسط دیگران به عنوان معمار حکومت یک‌حزبی که نامش به گولاگ‌ها و درگیری‌های ایدئولوژیک جهانی که دهه‌ها به طول انجامید، مرتبط است، محکوم می‌شود.

1. 1870

   متولد در سیمبیرسک

   به عنوان ولادیمیر اولیانوو در رود ولگا در روسیه امپراتوری به دنیا آمد.

2. 1903

   شکاف بلشویک-منشویک

   در تقسیم دموکرات‌های اجتماعی روسیه بر سر سازمان و استراتژی حزب کمک کرد.

3. 1917

   انقلاب اکتبر

   شورش را هدایت کرد که بلشویک‌ها را به قدرت رساند.

4. 1918

   پیمان برست-لیتوفسک

   با آلمان صلح امضا کرد و سرزمین‌هایی را برای خروج از جنگ جهانی اول واگذار کرد.

5. 1924

   درگذشت در گورکی

   پس از یک سری سکته‌ها درگذشت و میراث انقلابی مورد مناقشه‌ای را به جا گذاشت.