شارل دگول (Charles de Gaulle) در سال 1890 در لیل به دنیا آمد و در خانواده‌ای کاتولیک و میهن‌پرست بزرگ شد که او را در تاریخ و سنت نظامی فرانسه غرق کرد. او از سن-سیر فارغ‌التحصیل شد و در جنگ جهانی اول با افتخار خدمت کرد—جایی که در وردن زخمی و اسیر شد—و در سال‌های بین جنگ درباره جنگ‌های زرهی نوشت و در پست‌های ستادی مشغول به کار بود که او را در حاشیه دکترین رسمی نگه می‌داشت.

زمانی که فرانسه در ژوئن 1940 سقوط کرد، دگول از شکست امتناع ورزید. از لندن، او ندا معروف 18 ژوئن را پخش کرد و تأکید کرد که فرانسه یک نبرد را باخته، نه جنگ. به عنوان رهبر فرانسه آزاد و سپس رئیس دولت موقت، او سیاست‌های مقاومت، مسائل استعماری و نیاز به بازگرداندن مشروعیت جمهوری را پس از آزادی متعادل کرد. استعفای ناگهانی او در سال 1946 نشان‌دهنده ناامیدی از تکه‌تکه شدن احزاب بود که او معتقد بود کشور را تضعیف می‌کند.

دوازده سال در بیابان سیاسی به پایان رسید زمانی که بحران الجزایر او را در سال 1958 به قدرت بازگرداند. او یک قانون اساسی جدید طراحی کرد، جمهوری پنجم را با یک ریاست قوی تأسیس کرد، استقلال الجزایر را پس از جنگی وحشیانه اعطا کرد و سیاست خارجی مستقلی را دنبال کرد که بر اساس بازدارندگی هسته‌ای و تردید نسبت به سلطه آمریکایی و شوروی بنا شده بود. او در سال 1969 پس از باخت در یک رفراندوم بازنشسته شد و سال بعد در کلمبی-له-دو-اگلیز درگذشت.

1. 1940

   ندای 18 ژوئن

   از لندن پخش شد و از سربازان و شهروندان فرانسوی خواست تا به مبارزه ادامه دهند.

2. 1944

   آزادی پاریس

   به عنوان رئیس دولت موقت پس از پیروزی متفقین وارد پایتخت شد.

3. 1958

   بازگشت به قدرت

   در زمان بحران الجزایر به قدرت بازگشت و به اصلاح قانون اساسی مأمور شد.

4. 1962

   توافق‌نامه اویان

   توافق‌نامه‌ای را امضا کرد که جنگ الجزایر را به پایان رساند و استقلال الجزایر را به رسمیت شناخت.

5. 1969

   استعفا

   پس از اینکه رأی‌دهندگان اصلاحات منطقه‌ای را در یک رفراندوم رد کردند، از مقام خود کناره‌گیری کرد.