ارنستو گوارا دلا سرنا در سال 1928 در روزاریو، آرژانتین به دنیا آمد و در خانواده‌ای از طبقه متوسط با ریشه‌های اشرافی اسپانیایی و ایرلندی بزرگ شد. آسم به دوران کودکی او آسیب زد اما مانع از سفرهای موتوری او در سراسر آمریکای لاتین در اوایل دهه 1950 نشد، سفرهایی که او را با فقر، استثمار و قدرت شرکت میوه‌های متحده آشنا کرد—تجربه‌هایی که در «خاطرات موتورسیکلت» ثبت کرد.

پس از اتمام تحصیلات پزشکی در بوئنوس آیرس، گوارا در مکزیکوسیتی با فیدل و رائول کاسترو آشنا شد و به کاروانی که در سال 1956 به کوبا وارد شد، پیوست. به عنوان یک کماندو در سیرا مائسترا، او به عنوان یک رهبر چریکی منضبط خود را ثابت کرد و بعداً بر محاکمه انقلابی در لا کابانا نظارت کرد. پس از سقوط باتیستا در سال 1959، او در دولت جدید پست‌هایی را بر عهده گرفت، از جمله رئیس بانک ملی و وزیر صنعت، و خواستار صنعتی‌سازی سریع و روابط با بلوک شوروی شد.

گوارا که در نقش‌های اداری بی‌قرار بود، در سال 1965 کوبا را ترک کرد تا در جاهای دیگر انقلاب را ترویج کند. کمپین‌های ناموفق در کنگو-کینشاسا و بولیوی به پایان رسید، زمانی که نیروهای بولیویایی، که توسط سیا مشاوره می‌شدند، او را در اکتبر 1967 دستگیر و اعدام کردند. مرگ او در سی و نه سالگی یک چریک بحث‌برانگیز را به یکی از مشهورترین تصاویر سیاسی قرن بیستم تبدیل کرد.

1. 1953

   سفر موتورسیکلت

   از طریق آمریکای جنوبی سفر کرد و نابرابری‌هایی را مشاهده کرد که سیاست‌های او را رادیکال کرد.

2. 1956

   فرود گرانما

   با شورشیان کاسترو به کوبا سفر کرد تا مبارزه مسلحانه علیه باتیستا را آغاز کند.

3. 1959

   پیروزی انقلابی

   پس از فرار باتیستا از جزیره، به عنوان پیروز وارد هاوانا شد.

4. 1965

   خروج از کوبا

   از مقام عمومی خود کناره‌گیری کرد تا در آفریقا و آمریکای لاتین انقلاب را دنبال کند.

5. 1967

   دستگیری در بولیوی

   پس از اینکه ارتش بولیوی ستون چریکی او را سرکوب کرد، در لا هیگرا کشته شد.