ژژرج واشنگتن (George Washington) در سال 1732 در یک مزرعه در کنار رود پوتومک در ویرجینیای مستعمراتی به دنیا آمد و زمین و مقام متوسطی را به ارث برد که با ازدواج محتاطانه و کارهای نقشه‌برداری گسترش یافت. او در جنگ فرانسه و هند تجربه نظامی کسب کرد و سپس به مونت ورنون بازنشسته شد تا اینکه مالیات‌های امپریالیستی و مقاومت بوسنی او را به زندگی عمومی بازگرداند. کنگره قاره‌ای دوم او را در سال 1775 به عنوان فرمانده ارتش قاره‌ای انتخاب کرد و بر این شرط شرط‌بندی کرد که یک اشراف‌زاده ویرجینیایی می‌تواند مستعمرات متخاصم را متحد کند.

واشنگتن بیشتر از نبردهایی که پیروز شد، شکست خورد، اما ارتش را از طریق دره فورج، عقب‌نشینی‌های استراتژیک و پیروزی حیاتی فرانسه و آمریکا در یورک‌تاون در سال 1781 حفظ کرد. خودداری او— رد سلطنت، استعفا از فرماندهی، پذیرش قدرت محدود ریاست‌جمهوری— به اسطوره بنیادین آمریکایی تبدیل شد. به عنوان رئیس‌جمهور از 1789 تا 1797، او پیش‌فرض‌های کابینه را تأسیس کرد، میان بریتانیا و فرانسه بی‌طرفی را مدیریت کرد و شورش ویسکی را سرکوب کرد در حالی که در آدرس خداحافظی‌اش نسبت به اتحادهای دائمی خارجی و جناح‌گرایی احزاب هشدار داد.

واشنگتن در طول بیشتر زندگی‌اش صدها نفر را به بردگی گرفت و تنها در وصیت‌نامه‌اش پس از مرگ همسرش مارtha آنها را آزاد کرد— تناقضی که آمریکایی‌های مدرن با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. او در سال 1799 در مونت ورنون به دلیل عفونت گلو درگذشت و به عنوان مردی ضروری که شخصیتش به اندازه فرماندهی‌اش، اتحادی شکننده را کنار هم نگه داشت، سوگواری شد.

1. 1775

   انتصاب به عنوان فرمانده

   کنگره واشنگتن را برای رهبری نیروهای قاره‌ای علیه بریتانیا انتخاب کرد.

2. 1781

   پیروزی در یورک‌تاون

   تسلیم کُرنوالیس را پذیرفت و به طور مؤثر نبردهای عمده در جنگ را به پایان رساند.

3. 1787

   کنوانسیون قانون اساسی

   بر بحث‌ها در فیلادلفیا که منجر به تولید قانون اساسی فدرال شد، ریاست کرد.

4. 1789

   تحلیف به عنوان رئیس‌جمهور

   به عنوان نخستین رئیس‌جمهور تحت دولت جدید در نیویورک به مقام خود رسید.

5. 1799

   مرگ در مونت ورنون

   پس از بیماری کوتاه‌مدت درگذشت؛ ملت برای ماه‌ها سوگواری کرد.