دانته آلیجیری (Dante Alighieri) در حدود سال ۱۲۶۵ در فلورانس به دنیا آمد و به یک خانواده اشرافی کوچک تعلق داشت که درگیر درگیری‌های گولف-گیبلین شهر بودند. او در نبرد کامپالدینو جنگید، در مقام‌های مدنی خدمت کرد و با جمیلا داناتی ازدواج کرد در حالی که زندگی ادبی و سیاسی پرشوری را پرورش می‌داد. اشعار اولیه او، از جمله ویتا نووا، بئاتریس پورتیناری را از موزه شخصی به نماد عشق الهی ارتقا داد و سنت‌های درباری را با آرمان‌های الهیاتی ترکیب کرد.

تبعید سیاسی همه چیز را تغییر داد. پس از اینکه گولف‌های سیاه در سال ۱۳۰۲ به قدرت رسیدند، دانته باقی‌مانده عمرش را در دربارهای ایتالیایی سرگردان گذراند و هرگز به فلورانس بازنگشت. از راونا او کمدی الهی را به زبان محلی توسکانی به جای لاتین نوشت و پاپ‌ها، امپراتورها و معاصران را به قلمروهای دقیقا مرتب‌شده‌ای از زندگی پس از مرگ اختصاص داد. ویرژیل او را از طریق جهنم و برزخ هدایت می‌کند؛ بئاتریس او را به بهشت می‌برد. این شعر فلسفه ارسطویی، الهیات آگوستینی و تفسیرهای سیاسی تند را در یک معماری تخیلی واحد ترکیب کرد.

دانته در سال ۱۳۲۱ در راونا درگذشت و مورد احترام شهری قرار گرفت که او را پناه داده بود. فلورانس در نهایت یاد او را بازپس گرفت، اما کمدی الهی در حال حاضر به عنوان حماسه ملی ایتالیا و سنگ بنای ادبیات اروپایی آغاز به صعود کرده بود. با انتخاب ولگاره، دانته به تأسیس زبان ادبی توسکانی کمک کرد که به زبان ایتالیایی مدرن تبدیل شد.

1. c. 1265

   تولد در فلورانس

   در میان سیاست‌های فکسیون گولف در شهری از بانکداران، اتحادیه‌ها و رقابت‌های کلیسایی بزرگ شد.

2. 1289

   نبرد کامپالدینو

   به عنوان یک سوارکار در پیروزی گولف بر نیروهای گیبلین جنگید.

3. 1302

   محکوم به تبعید

   در غیاب خود توسط فلورانس محکوم شد و باقی عمرش را در خارج از شهر زادگاهش گذراند.

4. 1308–1320

   نوشتن کمدی الهی

   این حماسه را در تبعید نوشت و احتمالاً به‌زودی قبل از مرگش به پایان رساند.

5. 1321

   درگذشت در راونا

   به دلیل مالاریا در بازگشت از یک مأموریت دیپلماتیک به ونیز درگذشت.