میخایل کلاشنیکوف (Mikhail Kalashnikov) در سال ۱۹۱۹ در کوریای آلتای به دنیا آمد و از یک خانواده دهقانی که تحت سیاست‌های دکولاکیزاسیون استالین اخراج شده بودند، بزرگ شد. او در مکانیک خودآموخته بود و در طول جنگ جهانی دوم به عنوان فرمانده تانک خدمت کرد و در حین بهبودی از یک زخم شانه، طراحی سلاح‌های کوچک را آغاز کرد. هدف او طراحی تفنگی بود که سربازان بتوانند در گل، گرد و غبار و سرما به آن اعتماد کنند.

مدل ۱۹۴۷ تفنگ اتومات کلاشنیکوف، مکانیزم گاز-عملیاتی را با تحمل‌های آزاد ترکیب کرد که نگهداری ضعیف را تحمل می‌کرد. این تفنگ در سال ۱۹۴۹ توسط ارتش شوروی پذیرفته شد و به ارتش‌های پیمان ورشو، تولید مجوز شده در خارج و نسخه‌های کپی از چین تا نیجریه گسترش یافت. کلاشنیکوف عنوان قهرمان کار سوسیالیستی و جوایز دولتی متعددی دریافت کرد، اما از گسترش جهانی آن ثروت شخصی کمی به دست آورد.

در زندگی بعدی، کلاشنیکوف نگرانی اخلاقی درباره تلفات غیرنظامی ابراز کرد، اگرچه او سلاح را به عنوان ابزاری برای دفاع ملی دفاع کرد. او تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۳ در سن نود و چهار سالگی در کارخانه سلاح ایژفسک کار کرد و نماد طراحی صنعتی شوروی بود که اختراعش از دولتی که آن را سفارش داده بود، فراتر رفت.

1. 1919

   تولد در آلتای

   کلاشنیکوف در سیبری روستایی در میان قحطی و آشفتگی‌های سیاسی پس از انقلاب روسیه بزرگ شد.

2. 1941

   خدمت در زمان جنگ

   او در نبرد برایانسک زخمی شد و در حین بهبودی در بیمارستان، طراحی سلاح‌های آتشین را آغاز کرد.

3. 1947

   پذیرش پروتوتیپ

   تفنگ او در آزمایش‌های شوروی بر قابلیت اطمینان، سادگی و هزینه کم تولید تأکید کرد.

4. 1949

   پذیرش ارتش سرخ

   AK-47 به تولید سریالی در ایژفسک وارد شد و تفنگ‌های قدیمی‌تر پیاده‌نظام را در سراسر ارتش شوروی جایگزین کرد.

5. 2013

   مرگ در ایژفسک

   کلاشنیکوف در سن نود و چهار سالگی درگذشت و با honors دولتی در شهری که تفنگش در آن تولید می‌شد، دفن شد.