مصطفی کمال آتاتورک (Mustafa Kemal Atatürk) در سال ۱۸۸۱ در سالونیکا (تسالونیکی) به دنیا آمد که آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود. او در مدارس نظامی تحصیل کرد و در لیبی و جنگ‌های بالکان خدمت کرد و در سال ۱۹۱۵ به خاطر دفاع از گالیپولی در برابر فرودهای متفقین شهرت یافت. پس از شکست عثمانی در جنگ جهانی اول، اشغال آناتولی و حمله یونان، مقاومت ملی‌گرایانه را تحریک کرد.

کمال کنفرانس‌هایی در ارزروم و سیواس سازماندهی کرد، دولتی موقت در آنکارا تأسیس کرد و جنگ استقلال ترکیه (۱۹۱۹–۱۹۲۲) را به پیروزی رساند. پیمان لوزان مرزهای جدید ترکیه را به رسمیت شناخت. او سلطنت را منسوخ کرد، پایتخت را به آنکارا منتقل کرد و در سال ۱۹۲۳ جمهوری را اعلام کرد و نام خانوادگی آتاتورک—'پدر ترک‌ها'—را به خود گرفت.

به عنوان رئیس‌جمهور تا زمان مرگش در سال ۱۹۳۸، او خط لاتین، قانون سکولار، حق رأی زنان و اصلاحات پوشش غربی را تحمیل کرد و در عین حال کنترل قوی دولت را حفظ کرد. ارثیه آتاتورک همچنان مرکزی برای هویت ملی ترکیه باقی مانده و در قانون مورد احترام است، در حالی که منتقدان روش‌های خودکامه او را مورد بحث قرار می‌دهند.

1. 1881

   تولد در سالونیکا

   مصطفی کمال در یک شهر بندری عثمانی در حال افول بزرگ شد و قبل از ورود به آکادمی نظامی در استانبول.

2. 1915

   کمپین گالیپولی

   او دفاع‌های عثمانی را هدایت کرد که تلفات سنگینی به فرودهای بریتانیایی، فرانسوی و ANZAC وارد کرد.

3. 1920

   دولت آنکارا

   کمال مجمع ملی بزرگ را در آنکارا convened کرد و سلطنت را در استانبول اشغالی رد کرد.

4. 1923

   جمهوری اعلام شد

   پیمان لوزان مرزهای ترکیه را به رسمیت شناخت؛ کمال به عنوان نخستین رئیس‌جمهور آن انتخاب شد.

5. 1938

   مرگ در استانبول

   آتاتورک به دلیل سیروز درگذشت؛ آرامگاه او، آنیتکابیر در آنکارا، به مکان یادبود اصلی کشور تبدیل شد.