سرگی الکساندروویچ یسنین در سال 1895 در کنستانتینوو، یک روستا در دشت ریازان به دنیا آمد. او در میان جنگل‌های بید و زنگ‌های کلیسا بزرگ شد که شعرهای اولیه‌اش را با تصاویری از طبیعت و ریتم‌های فولکلور پر کرد. او به مسکو و سپس پتروگراد نقل مکان کرد و در سال 1916 *رادونیتسا* را منتشر کرد و به سرعت به خاطر اشعاری که بیشتر شبیه ناله‌های آوازین بودند تا تمرین‌های ادبی، شهرت یافت.

یسنین در ابتدا انقلاب 1917 را پذیرفت و از یک روستای دگرگون شده نوشت، اما به تدریج از خشونت شهری و سیاست فرهنگی بلشویک‌ها ناامید شد. ازدواج او با رقصنده آمریکایی ایزادورا دانکن در سال 1922 در سراسر قاره‌ها خبرساز شد، اما این رابطه در میان الکلیسم و عدم درک متقابل به پایان رسید. آثارش مانند *میخانه مسکو* و *آنا اسنگینا* نوستالژی، طنز و اعتراف خام را در هم آمیخت.

در سال‌های پایانی، یسنین با افسردگی و حبس در نهادهای روانی دست و پنجه نرم کرد. او در 28 دسامبر 1925 در هتل آنژلتر لنینگراد خود را دار زد و شعری وداعی را با خون خود نوشت. میلیون‌ها نفر در مراسم یادبود شرکت کردند؛ اشعار او در مدارس حفظ شد و او را به صدای روسیه دهقانی که در حال ناپدید شدن تحت مدرنیزاسیون صنعتی بود، تبدیل کرد.

1. 1895

   متولد در کنستانتینوو

   در یک روستای ریازان بزرگ شد؛ چشم‌انداز دوران کودکی‌اش هسته عاطفی شعرهایش را شکل داد.

2. 1916

   انتشار رادونیتسا

   اولین مجموعه بزرگ او به عنوان یک شاعر جوان پیشرو قبل از انقلاب او را تثبیت کرد.

3. 1922

   ازدواج با ایزادورا دانکن

   ازدواج در مسکو ادبیات روسی را به رقص مدرن بین‌المللی مرتبط کرد، هرچند این اتحاد تنها چند ماه دوام آورد.

4. 1924

   میخانه مسکو

   چرخشی از طنز و ناامیدی درباره زندگی شهری تحت رژیم جدید منتشر کرد.

5. 1925

   خودکشی در لنینگراد

   در سن سی سالگی در هتل آنژلتر درگذشت؛ شعر وداع 'خداحافظ، دوست من، خداحافظ' به سرعت مشهور شد.